|
Wat is een AIDS-test?
Na besmetting met het HIV reageert het lichaam met de vorming van antistoffen (antilichamen). Als de hoeveelheid antistoffen in het bloed groot genoeg is, kan een test in een laboratorium dit vaststellen. Zijn er antistoffen aanwezig dan is de test positief. De onderzochte persoon is dan 'seropositief'. Deze test noemt in de volksmond de 'AIDS-test'. Deze benaming is misleidend omdat de HIV-test helemaal niets zegt over het feit of de onderzochte persoon AIDS heeft, het stadium waarin men werkelijk ziek is, of AIDS zal krijgen. De test bevestigt enkel dat deze persoon besmet is met het virus, en dus ook besmettelijk is voor anderen. Wat meer is: een negatieve uitslag ('nee, we vinden geen antistoffen') wil niet zeggen dat er geen besmetting is, misschien is de besmetting zo recent dat de hoeveelheid antistof in het bloed nog te laag is om te ontdekken. Een negatieve uitslag is dan ook alles behalve een 'vrijbrief'. Zoals uit bovenstaande blijkt, is een test pas mogelijk wanneer het lichaam voldoende antistoffen heeft aangemaakt.
Wanneer is zo'n test betrouwbaar?
Pas drie maanden na het laatste risicocontact kan de antistoffentest met voldoende zekerheid aantonen dat je niet besmet werd. Als je een groot risico gelopen hebt, laat je je testen na drie maanden en kun je je het beste na 6 maanden nog een keer laten testen. Er bestaat immers een heel kleine kans dat je lichaam uitzonderlijk traag antistoffen aanmaakt. Aanbevolen is om samen met je arts te bespreken of het risico dat je nam groot of klein was. In afwachting van je test blijf je veilig vrijen. Vlak na de besmetting ligt het virusgehalte in bloed en lichaamsstoffen immers zeer hoog en ben je extra besmettelijk, omdat het lichaam nog geen antistoffen aanmaakt die vechten tegen het virus. Dus ook al zijn er geen antilichamen te vinden, dan nog is veilig vrijen de boodschap tot aan de definitieve test!
Hoe gebeurt zo'n test en wat kost dat?
Eens de beslissing tot een test genomen, is de praktische afhandeling eenvoudig. Men neemt een staaltje bloed en dit wordt opgestuurd naar een laboratorium. Een goede week later heeft de arts de uitslag. Elke (huis)arts kan een bloedstaal afnemen en de test aanvragen in een laboratorium. De test is helemaal gratis. Een eventuele bevestigingstest in een referentielab hoef je niet te betalen: de kosten van die testen vallen ten laste van het ministerie voor volksgezondheid. Vraagt de arts, naast de HIV-test, meer tests aan (bijvoorbeeld naar andere seksueel overdraagbare aandoeningen), dan dien je wel bij te betalen.
Kan je je anoniem laten testen?
Anoniem testen is mogelijk: een code vervangt dan je naam. In dat geval is de test niet gratis. De arts kan er wel voor zorgen dat de factuur van het lab niet thuis wordt gestuurd.
Kan je jezelf thuis testen?
Tegenwoordig bestaan er al thuiskits waarmee je zelf een test kan afnemen. Het gebruik hiervan is niet aangeraden. Bij positief resultaat moet je toch naar een arts voor een bevestigingstest. Thuistests geven immers vaak een vals positief resultaat. Ondertussen ben je wel door de hel gegaan, zonder dat dit nodig was.
Testen ze in het ziekenhuis iedereen die een chirurgische ingreep moet ondergaan?
Voor een chirurgische ingreep doet men altijd een algemeen bloedonderzoek. Dit onderzoek bepaalt je stollingsfactor, je bloedgroep, het suikergehalte, enz. In de meeste ziekenhuizen omvat dit onderzoek ook een AIDS-test, al word je hier niet altijd over ingelicht. De uitslag komt wel in elk geval in het dossier. Je kunt als patiënt altijd vragen of je al dan niet getest werd op HIV en wat het resultaat is. Bij opname in een ziekenhuis kan je ook expliciet vragen geen AIDS-test af te nemen als je dat liever niet wil. . De chirurg kan je dan behandelen als een risicopatiënt (zelfs al zou je dat niet zijn).
Als ik een algemeen bloedonderzoek laat doen bij de dokter, wordt er dan automatisch ook een HIV-test gedaan?
Nee. Een AIDS-test moet je uitdrukkelijk vragen. In sommige gevallen, zoals bij zwangerschap, zal de arts bij een algemeen onderzoek ook een AIDS-test laten opnemen. Maar niet alle artsen doen dit. De patiënt heeft trouwens altijd het recht om een AIDS-test te vragen of te weigeren. Ook als iemand naar een ziekenhuis gaat voor een check-up, wordt een HIV-test niet altijd automatisch uitgevoerd.
Voor- en nadelen van de HIV-test.
Voordat je beslist of je je wel of niet laat testen, is het belangrijk dat je nagaat of er een risico is dat je een HIV-infectie hebt. Praat er over met je partner, als dat mogelijk is. Ga ook na hoeveel risico je partner heeft gelopen. Overweeg vervolgens alle voor- en nadelen van de HIV-test.
Voordelen:
- Ben je seropositief, dan kunnen tijdig maatregelen worden genomen om het risico
voor de baby aanzienlijk te verkleinen.
- Als je seropositief bent, kan de baby vanaf de geboorte worden gecontroleerd
en behandeld.
- Als je seropositief bent, kun je ook worden behandeld.
- Blijkt uit de test dat je niet seropositief bent, dan is dat een geruststelling.
Nadelen:
- Als je korter dan drie tot zes maanden geleden met HIV bent besmet, toont het
bloedonderzoek dat niet aan.
- Het laten doen van een HIV-test, kan een grote emotionele belasting zijn.
- Als de uitslag aantoont dat je met HIV geïnfecteerd bent, heeft dit grote
gevolgen. Je krijgt te maken met een zeer ernstige ziekte. Misschien heb je al
kinderen en ben je bang dat ook zij seropositief zijn. Ook je partner kan
geïnfecteerd zijn. Je toekomst ziet er ineens heel anders uit. Relaties met familie
en vrienden kunnen veranderen. Ook het vinden van een baan of het afsluiten
van verzekeringen wordt vaak moeilijk.
Waar kun je je laten testen
- Bij een huisarts, de uitslag is vertrouwelijk, de kosten zijn ongeveer €15.00,
deze worden door het ziekenfonds of ziektekostenverzekering vergoed.
- Bij de GGD, dit kan anoniem, kosten tussen de €15,00 en €25,00.
- Bij de Rutgers Stichting, hier kan het ook anoniem, kosten ongeveer € 65,00.
- Bij ziekenhuizen
|
